محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

473

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

راهنمايى نور خدا به راه افتادم . در مقام سخن ، صدايم از همه آهسته‌تر بود ؛ اما در عمل برتر و پيشتاز بودم . زمام امور را به دست گرفتم ، و جلوتر از همه پرواز كردم ، و پاداش سبقت در فضيلت‌ها را بردم . همانند كوهى كه تندبادها آن را به حركت در نمىآورد ، و طوفانها آن را از جاى برنمىكند . كسى نمىتوانست عيبى در من بيابد ، و سخن‌چينى جاى عيب‌جويى در من نمىيافت . خوارترين افراد نزد من عزيز است تا حق او را باز گردانم و نيرومند در نظر من پست و ناتوان است تا حق را از او بازستانم . در برابر خواسته‌هاى خدا راضى ، و تسليم فرمان او هستم . آيا مىپنداريد من به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله دروغى روا دارم ! به خدا سوگند ، من نخستين كسى هستم كه او را تصديق كردم ، و هرگز اوّل كسى نخواهم بود كه او را تكذيب كنم . در كار خود انديشيدم ، ديدم پيش از بيعت ، پيمان اطاعت و پيروى از سفارش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله را بر عهده دارم ، كه از من براى ديگرى پيمان گرفت . واژه‌شناسى تطلّعت : از سخنان و رفتار پيامبر صلّى اللّه عليه و إله تبعيت كردم . در خطبه ديگرى از اين موضوع چنين سخن به ميان آمده است : « همچون بچه شترى كه در پى مادرش مىافتد ، از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله پيروى كردم و هر روز از اخلاق او پرچمى براى خويش برافراشتم . » « 1 » تقبّعوا : همانند من از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله پيروى نكردند . التّعتعة : ترديد در سخن گفتن .

--> ( 1 ) . « و لقد كنت أتّبعه اتّباع الفصيل أثر امّه يرفع لي في كلّ يوم من أخلاقه علما » نهج‌البلاغه : خطبه 192 .